Shloka 4
Ambā’s Vow of Tapas after Paraśurāma’s Assessment (अम्बाया तपोव्रतनिश्चयः)
अस्मद्वधार्थ निश्चित्य तपो घोरं समास्थित: । ऋते कन्यां महादेव पुत्रो मे स्यादिति ब्रुवन्,निवर्तस्व महीपाल नैतज्जात्वन्यथा भवेत् | हमलोगोंके वधके लिये पुत्र पानेका निश्चित संकल्प लेकर उन्होंने यह कहते हुए घोर तपस्या की थी कि “महादेव! मुझे कन्या नहीं, पुत्र प्राप्त हो। भगवन्! मैं भीष्मसे बदला लेनेके लिये पुत्र चाहता हूँ"। यह सुनकर देवाधिदेव महादेवजीने कहा--“भूपाल! तुम्हें पहले कन्या प्राप्त होगी, फिर वही पुरुष हो जायगी। अब तुम लौटो। मैंने जो कहा है वह कभी मिथ्या नहीं हो सकता'
bhīṣma uvāca | asmad-vadhārthaṁ niścitya tapo ghoraṁ samāsthitaḥ | ṛte kanyāṁ mahādeva putro me syād iti bruvan nivartasva mahīpāla naitaj jātva anyathā bhavet |
Bhīṣma nói: “Vì đã quyết cầu cho được một con trai nhằm diệt trừ chúng ta, ông ta thực hành khổ hạnh nghiêm khắc, miệng thưa: ‘Lạy Mahādeva, xin ban cho ta con trai, chớ ban con gái.’ Nghe vậy, Đại Thần Mahādeva đáp: ‘Hỡi quốc vương, trước hết ngươi sẽ được một con gái; rồi chính đứa trẻ ấy sẽ hóa thành nam. Nay hãy trở về—lời ta đã nói không bao giờ có thể khác đi.’”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts the power of disciplined austerity with the ethical danger of using it for revenge, while emphasizing that divine pronouncements are irrevocable and that outcomes unfold according to a higher, unalterable order.
Bhishma recounts how a king performed fierce penance to obtain a son specifically to take vengeance and bring about Bhishma’s death; Mahadeva grants a qualified outcome—first a daughter, who later becomes male—then sends the king back, affirming the certainty of his word.