भीष्मकृतः पाण्डवपक्ष-महारथ-प्रशंसा
Bhishma’s appraisal of Pandava-aligned chariot-warriors
सखा ते दयितो नित्यं य एष रणकर्कश: । उत्साहयति राजंस्त्वां विग्रहे पाण्डवैः सह
sakhā te dayito nityaṃ ya eṣa raṇakarkaśaḥ | utsāhayati rājan tvāṃ vigrahe pāṇḍavaiḥ saha ||
Bhīṣma nói: “Tâu Đại vương, Karṇa này—người bạn được ngài yêu quý luôn luôn—cứng rắn và tàn khốc nơi chiến địa, không ngừng thúc giục ngài gây chiến với các Pāṇḍava. Ảnh hưởng của hắn đẩy ngài xa khỏi sự tiết chế và hòa giải, thổi bùng ý chí hiếu chiến thay vì bổn phận quân vương là phán đoán chừng mực.”
भीष्म उवाच
A ruler must scrutinize counsel and companionship: even a dear friend can become ethically dangerous if he habitually inflames hostility. Kingship requires restraint and discernment, not being driven into war by aggressive advisers.
In Udyoga Parva, as war becomes imminent, Bhīṣma addresses Dhṛtarāṣṭra and points to Karṇa’s role in urging him toward armed conflict with the Pāṇḍavas, warning about the corrosive effect of such incitement.