Shloka 3
Pāṇḍava-senā-niryāṇa and Vyūha-vibhāga (पाण्डवसेनानिर्याण तथा व्यूहविभाग)
आसनेषूदतिष्ठन्त बाहुंश्नैव प्रचिक्षिपु: । आशीविषा इव क्रुद्धा वीक्षांचक्रु: परस्परम्,वे आसनोंसे उठकर खड़े हो गये और अपनी भुजाओंको इस प्रकार हिलाने लगे, मानो प्रहार करनेके लिये उद्यत हों। वे विषैले सर्पोंके समान अत्यन्त कुपित हो एक-दूसरेकी ओर देखने लगे
āsaneṣūdatiṣṭhanta bāhūṃś caiva pracikṣipuḥ | āśīviṣā iva kruddhā vīkṣāṃ cakruḥ parasparam ||
Sañjaya thưa: Họ đứng bật dậy khỏi chỗ ngồi, vung tay như sẵn sàng ra đòn. Như những con rắn độc bị khuấy động cơn cuồng nộ, họ nhìn chằm chằm vào nhau—cơn giận siết chặt sự tự chế và đẩy hội nghị đến sát bờ xung đột công khai.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger rapidly erodes decorum and self-control: even in an assembly, wrath turns speech into threat and posture into violence. Ethically, it warns that unchecked krodha (anger) becomes a catalyst for adharma and war.
Sañjaya describes a tense moment in the court/assembly: people rise from their seats, wave their arms as if ready to strike, and glare at each other like enraged venomous snakes—signaling that the dispute is close to turning physical.