Shloka 6
Divodāsa–Mādhavī Saṃvāda: Pratardana-janma and Kanyā-niryātana (दिवोदास–माधवी संवादः / प्रतर्दन-जननम् / कन्या-निर्यातनम्)
ततस्तव भवित्रीयं पुत्राणां जननी शुभा । अरणीव हुताशानां योनिरायतलोचना,गालवने कहा--राजन्! आप मुझे अच्छे देश और अच्छी जातिमें उत्पन्न हृष्ट-पुष्ट अंगोंवाले आठ सौ ऐसे घोड़े प्रदान कीजिये, जो चन्द्रमाके समान उज्ज्वल कान्तिसे विभूषित हों तथा उनके कान एक ओरसे श्यामवर्णके हों। यह शुल्क चुका देनेपर मेरी यह विशाल नेत्रोंवाली शुभलक्षणा कन्या अग्नियोंको प्रकट करनेवाली अरणीकी भाँति आपके तेजस्वी पुत्रोंकी जननी होगी
tatas tava bhavitrīyaṁ putrāṇāṁ jananī śubhā | araṇīva hutāśānāṁ yonir āyatalocanā ||
Gālava nói: “Khi sính lễ đã được nộp đủ theo điều đã định, thiếu nữ cát tường, mắt lớn này sẽ trở thành mẹ của các con trai ngài. Như araṇī—thanh gỗ phát lửa—là ‘dạ’ sinh ra những ngọn lửa thiêng, thì nàng cũng sẽ là nguồn cội từ đó các người con rực rỡ của ngài sẽ xuất hiện.”
गालव उवाच
Educational Q&A
The verse frames marriage and progeny within dharma: legitimate union is tied to agreed obligations (the stipulated payment), and the woman is honored through a sacred metaphor—likened to the araṇī that brings forth ritual fire—emphasizing responsibility, lineage, and the sanctity of generative power.
Gālava addresses a king and assures him that the maiden will bear him sons, but only after the required bride-price is fulfilled; he praises her auspicious qualities and uses the araṇī–fire imagery to describe her as the source from which the king’s sons will arise.