Shloka 7
नारद उवाच एतच्छुत्वा वचो राजा हर्यश्वः काममोहित: । उवाच गालवं दीनो राजर्षिऋषिसत्तमम्,नारदजी कहते हैं--यह वचन सुनकर काममोहित हुए राजर्षि महाराज हर्यश्व मुनिश्रेष्ठ गालवसे अत्यन्त दीन होकर बोले--
nārada uvāca etac chrutvā vaco rājā haryaśvaḥ kāmamohitaḥ | uvāca gālavaṁ dīno rājarṣir ṛṣisattamam ||
Nārada nói: Nghe những lời ấy, vua Haryaśva—bậc vương giả hiền triết—bị dục vọng che mờ phán đoán, bèn hướng về hiền giả Gālava mà thưa, với dáng vẻ khốn khổ và hạ mình.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological point: kāma (desire) can produce moha (delusion), weakening discernment even in a rājarṣi. Ethical steadiness in leadership requires vigilance over inner impulses and openness to wise counsel.
Narada narrates that King Haryaśva hears a statement (from the preceding context), becomes desire-struck, and then—feeling distressed—speaks to the sage Gālava, setting up the king’s request or confession to the rishi.