Svargārohaṇa-parva, Adhyāya 4 — Yudhiṣṭhira’s Vision of the Celestial Assembly
Recognition and Explanation
अश्रिनोस्तु तथा स्थाने दीप्यमानौ स्वतेजसा । नकुलं सहदेवं च ददर्श कुरुनन्दन:,कुरुनन्दन युधिष्ठिरने नकुल और सहदेवको अभश्विनीकुमारोंके स्थानमें विराजमान देखा जो अपने तेजसे उद्दीप्त हो रहे थे
aśrinostu tathā sthāne dīpyamānau svatejasā | nakulaṃ sahadevaṃ ca dadarśa kurunandanaḥ ||
Vaiśampāyana nói: Rồi tại cõi vị thuộc về hai Aśvinīkumāra, vị vương tử nhà Kuru (Yudhiṣṭhira) trông thấy Nakula và Sahadeva đang ngự ở đó, rực rỡ huy hoàng, bừng cháy bằng chính quang minh bẩm sinh của mình. Cảnh ấy khẳng định rằng mỗi người anh em đều đạt đến nguồn gốc thần linh tương ứng với xuất xứ và đức hạnh của mình, gợi lên một trật tự đạo lý nơi bản tính chân thật và công đức xứng đáng rốt cuộc được thừa nhận.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores a moral-cosmic order: beings ultimately reach the realm or status consonant with their divine origin and earned merit. Nakula and Sahadeva, associated with the Aśvins, are shown established in the Aśvins’ station, shining by their own tejas—suggesting rightful recognition and fulfillment beyond earthly trials.
As Yudhiṣṭhira proceeds in the heavenly vision of Svargarohana, he sees Nakula and Sahadeva seated in the domain of the Aśvinīkumāras, radiant with innate splendor, indicating their exalted placement among the divine.