Shloka 17
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा—व्यासोपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Collapse and Vyāsa’s Counsel
राजेन्द्र! तुम्हारे पुत्रको निमित्त बनाकर कालकी प्रेरणासे इस वैरकी उत्पत्ति तो तुम्हारे सामने ही हुई थी ।। अवश्यं भवितव्ये च कुरूणां वैशसे नृप । कस्माच्छोचसि तान् शूरान् गतान् परमिकां गतिम्,नरेश्वरर जब कौरवोंका यह विनाश अवश्यम्भावी था, तब परम गतिको प्राप्त हुए शूरवीरोंके लिये तुम क्यों शोक कर रहे हो?
rājendra! tava putraṁ nimittaṁ kṛtvā kālasya preraṇayā asya vairasya utpattiḥ tava purata eva abhavat. avaśyaṁ bhavitavye ca kurūṇāṁ vaiśase nṛpa, kasmāc chocasi tān śūrān gatān paramikāṁ gatim?
Hỡi bậc chúa tể các vua! Lấy con trai của ngài làm duyên cớ, lại bị Thời gian (Định mệnh) thúc đẩy, mối thù này đã phát sinh ngay trước mắt ngài. Và khi cuộc tàn sát dòng Kuru là điều tất yếu, hỡi đại vương, cớ sao ngài còn than khóc cho những dũng sĩ đã ra đi, đạt đến cảnh giới tối thượng?
व्यास उवाच