Shloka 1
शोक-शमन उपदेशः
Instruction on the Pacification of Grief
अपने-आप छा अर: तृतीयो<थध्याय: विदुरजीका शरीरकी अनित्यता बताते हुए धृतराष्ट्रको शोक त्यागनेके लिये कहना धृतराष्ट्र रवाच सुभाषितैर्महाप्राज्ञ शोको5यं विगतो मम । भूय एव तु वाक्यानि श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः,धृतराष्ट्र बोले--परम बुद्धिमान विदुर! तुम्हारा उत्तम भाषण सुनकर मेरा यह शोक दूर हो गया, तथापि तुम्हारे इन ताक््चिक वचनोंको मैं अभी और सुनना चाहता हूँ
dhṛtarāṣṭra uvāca | subhāṣitair mahāprājña śoko 'yaṃ vigato mama | bhūya eva tu vākyāni śrotum icchāmi tattvataḥ ||
Dhṛtarāṣṭra nói: “Hỡi Vidura, bậc đại trí! Nhờ lời lẽ thiện mỹ của khanh mà nỗi sầu này của trẫm đã tan. Tuy vậy, trẫm vẫn muốn được nghe thêm những lời của khanh—đúng như thật và theo nghĩa chân thực của chúng.”
विदुर उवाच
Educational Q&A
Wise counsel (subhāṣita) can lessen grief, but true relief comes from hearing and grasping the teaching “tattvataḥ”—in its real essence, aligned with dharma and the reality of impermanence.
In the Strī Parva’s aftermath of catastrophe, Dhṛtarāṣṭra responds to Vidura’s instruction, saying his sorrow has eased and requesting that Vidura continue speaking so he may understand the truth more fully.