Brāhmaṇa-Dharma, Āśrama Eligibility, and the Primacy of Rāja-Dharma (Śānti Parva 63)
भीष्मजीने कहा--प्रभो! भरतवंशावतंस युधिष्ठिर! चारों आश्रम ब्राह्मणोंके लिये ही विहित हैं। अन्य तीनों वर्णोके लोग उन सभी आश्रमोंका अनुसरण नहीं करते हैं ।।
yudhiṣṭhira uvāca | uktāni karmāṇi bahūni rājan svargyāṇi rājanyaparāyaṇāni | nemāni dṛṣṭāntavidhau smṛtāni kṣātre hi sarvaṃ vihitaṃ yathāvat ||
Yudhiṣṭhira thưa: “Tâu Đại vương, trong kinh điển có dạy nhiều hành vi đưa đến cõi trời—những việc chủ yếu thuộc về bổn phận của giai cấp chiến sĩ. Nhưng các việc ấy không thể được nêu làm khuôn mẫu phổ quát cho mọi người; bởi đối với Kṣatriya, kinh điển đã đặt ra một pháp chế đầy đủ và thích đáng cho mọi loại hành vi, kể cả những bổn phận có thể liên hệ đến bạo lực như chiến trận.”
युधिषछ्िर उवाच
Dharma is role-sensitive: some heaven-leading duties—especially those involving force, like warfare—are prescribed for Kṣatriyas and cannot automatically be treated as universal moral exemplars for all varṇas, particularly not as models for Brahmins.
In the Shanti Parva’s instruction on dharma, Yudhiṣṭhira frames the distinction between general moral exemplars and class-specific prescriptions, emphasizing that the warrior code includes duties that differ from Brahmin ideals.