Shloka 386
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
उदारसत्त्वं सत्त्वज्ञा: स्त्रिय: पर्यचरंस्तथा । उस समय वे हँसती, गाती तथा नाना प्रकारकी सुन्दर क्रीड़ाएँ करती थीं। मनके भावको समझनेवाली वे सुन्दरियाँ उन उदारचित्त शुकदेवजीकी सब प्रकारसे सेवा करने लगीं
udārasattvaṃ sattvajñāḥ striyaḥ paryacaraṃs tathā |
Bhishma nói: Những người nữ am tường tâm tính đã hầu cận Ngài. Khi ấy họ cười đùa, ca hát và bày ra nhiều trò vui tao nhã; thấu hiểu những chuyển động của tâm, các mỹ nữ ấy tận tình phụng sự bậc đại lượng là Śukadeva bằng mọi cách.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights discernment and propriety in service: those who understand another’s inner disposition (sattva) can serve in ways that are fitting, and the emphasis rests on the noble character (udārasattva) of the sage who remains the ethical center of the scene.
Bhīṣma describes women attending upon Śukadeva—laughing, singing, and engaging in refined amusements—while still rendering him various forms of service, suggesting a social setting where the sage is honored and cared for by perceptive attendants.