Shloka 20
सुवर्णष्ठीविनोपाख्यानम्
The Account of Suvarṇaṣṭhīvin
तमहं नृपतिं दीनमब्रवं पुनरेव च । स्मर्तव्यो5स्मि महाराज दर्शयिष्यामि ते सुतम्,तब मैंने दीन हुए उस नरेशसे कहा--“महाराज! संकटके समय मुझे याद करना। मैं तुम्हारे पुत्रको तुमसे मिला दूँगा। पृथ्वीनाथ! चिन्ता न करो। यमराजके वशभमें पड़े हुए तुम्हारे उस प्रिय पुत्रको मैं पुनः: उस रूपमें लाकर तुम्हें दे दूँगा”
tam ahaṁ nṛpatiṁ dīnam abravāṁ punar eva ca | smartavyo ’smi mahārāja darśayiṣyāmi te sutam ||
Parvata nói: “Ta lại nói với vị vua đang tuyệt vọng ấy: ‘Hỡi Đại vương, khi tai nạn đến, hãy nhớ đến ta. Ta sẽ cho ngài thấy con trai mình và đoàn tụ hai người. Đừng sầu muộn, chúa tể cõi đất. Dẫu đứa con yêu dấu của ngài đã rơi vào quyền lực của Yama, ta sẽ đưa nó trở lại đúng hình dạng ấy và trao lại cho ngài.’”
पर्वत उवाच
Educational Q&A
In times of calamity, one should remember and seek the aid of a trustworthy protector or benefactor; compassion expressed through concrete help is upheld as righteous conduct, and grief is met with reassurance and purposeful action.
Parvata addresses a sorrow-stricken king and promises that, if remembered in crisis, he will restore the king’s son—despite the son being under Yama’s power—bringing him back in the same form and reuniting father and child.