Shloka 12
Viṣṇor Māhātmya and Indriya-saṃyama (विष्णोर्माहात्म्यं तथा इन्द्रियसंयमः)
एवमुक्ता निवृत्ता सा प्रविष्टा यज्ञपावकम् । कि नु दुश्चरितं यज्ञे दिदृक्षु: सा रसातलम्,ब्राह्मणसे इस प्रकार कोरा जवाब मिल जानेपर सावित्रीदेवी लौट पड़ीं और यज्ञाग्निमें प्रविष्ट हो गयीं। यज्ञमें कौन-सा दुष्कर्म या त्रुटि है--यही देखनेकी इच्छासे वे आयी थीं और फिर रसातलमें चली गयीं
evam uktā nivṛttā sā praviṣṭā yajñapāvakam | ki nu duścaritaṁ yajñe didṛkṣuḥ sā rasātalam ||
Nghe đáp như vậy, nàng dừng lại và quay đi; rồi nàng bước vào lửa tế. Nàng đến với ý muốn xem trong lễ tế có điều ác hay sai sót nào chăng; và sau đó nàng đi xuống Rasātala.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores ritual accountability: even a sacrifice must be examined for ethical or procedural fault (duścarita). It implies that religious acts are not beyond scrutiny; dharma requires vigilance about purity of means, not merely the outward performance.
Nārada narrates that the woman, after receiving an answer, withdraws and enters the sacrificial fire. Her purpose in coming was to check whether any misdeed or flaw was present in the yajña; afterward she proceeds to Rasātala, a netherworld realm.