Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
स सम पापकृतां लोकान् गच्छेदशुभकर्मणा । प्रमाणमप्रमाणेन यः कुर्यादशुभं नर:
sa sama-pāpakṛtāṁ lokān gacched aśubha-karmaṇā | pramāṇam apramāṇena yaḥ kuryād aśubhaṁ naraḥ ||
Do làm những việc bất tường, con người đi đến cùng những cõi giới như các kẻ tội lỗi khác. Kẻ nào phạm điều ác, lấy cái không phải chuẩn mực chân thật làm thẩm quyền—dùng thước đo giả để biện minh cho hành vi—ắt rơi vào điều dữ.
चुलाधार उवाच
Wrongdoing cannot be legitimized by appealing to false standards; acting on invalid authority (apramāṇa) leads to sinful action and the same adverse karmic destinations as other evil-doers.
Cūlādhāra continues his ethical instruction, warning that a person who performs aśubha-karma—especially by misusing or fabricating ‘authority’ or ‘proof’—incurs the karmic fate associated with sinners.