Shloka 14
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
शड्कमाना: फल यज्ञे ये यजेरन् कथंचन । जायन्ते5डसाधवो धूर्ता लुब्धा वित्तप्रयोजना:,वे यज्ञोंमे अपने लिये किसी फलकी ओर दृष्टि नहीं रखते थे। जो मनुष्य यज्ञसे कोई फल मिलता है या नहीं, इस प्रकारका संदेह मनमें लेकर किसी तरह यज्ञोंमें प्रवृत्त होते हैं, वे धन चाहनेवाले लोभी, धूर्त और दुष्ट होते हैं
śaṅkamānāḥ phala-yajñe ye yajeran kathaṃcana | jāyante ’sādhavo dhūrtā lubdhā vitta-prayojanāḥ ||
Chūlādhāra nói: “Kẻ nào nghi ngờ rằng tế lễ có đem lại quả hay không, mà vẫn làm lễ theo cách nào đó vì ham lợi, thì sẽ thành kẻ phi nghĩa—xảo trá, tham lam, lấy của cải làm mục đích. Lời dạy này quở trách nghi lễ được thực hiện trong nghi hoặc và tư lợi, và tôn vinh sự thanh tịnh của ý hướng hơn là hình thức bề ngoài.”
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
Ritual action is judged by intention: performing sacrifice while doubting its value and aiming at personal gain leads to moral decline—greed, deceit, and unrighteousness—whereas purity of motive is central to dharma.
In Chulādhāra’s instruction, he critiques a class of sacrificers who participate in yajña with inner skepticism and a wealth-seeking agenda, contrasting them implicitly with those who act without fixation on results.