Shloka 35
मृत्यु-काल-प्रबोधनम् (Instruction on Mortality, Time, and Truth) — Mahābhārata, Śānti-parva 169
कुट॒म्बार्थ च दास्याश्व साहाय्यं चाप्पयथाकरोत् । तत्रावसत् स वर्षीश्ष समृद्धे शबरालये,वह दासीके कुटुम्बके लिये कुछ सहायता भी करने लगा। ब्राह्मणने भीलके उस समृद्धिशाली भवनमें अनेक वर्षोतक निवास किया
kuṭumbārthaṃ ca dāsyāśva-sahāyyaṃ cāpy athākarot | tatrāvasat sa varṣīṣa samṛddhe śabarālaye ||
Và vì lợi ích của gia thất ấy, ông cũng bắt đầu góp sức tùy theo nhu cầu—giúp việc với người hầu và cả ngựa. Tại đó, ông sống nhiều năm trong ngôi nhà sung túc của người Śabara (kẻ cư ngụ rừng núi).
भीष्म उवाच
Educational Q&A
One should repay shelter and support with helpful service and considerate conduct. Dharma in daily life includes gratitude, cooperation, and sustaining the well-being of the host’s household rather than living as a burden.
Bhishma describes a man (understood as a Brahmin in the received context) who, while residing in a Śabara’s prosperous home, assists the household—helping with domestic arrangements such as the servant and the horse—and remains there for many years.