Shloka 2
अबुद्धिपूर्वकपापविमोचनप्रश्नः — Janamejaya’s Unintended Transgression and the Indrota Rebuke
कपोत्युवाच अहो>तीव सुभाग्याहं यस्या मे दयितः पति: । असतो वा सतो वापि गुणानेवं प्रभाषते,कबूतरी बोली--अहो! मेरा बड़ा सौभाग्य है कि मेरे प्रियतम पतिदेव इस प्रकार मेरे गुणोंका, वे मुझमें हों या न हों, गान कर रहे हैं
kapoty uvāca: aho ’tīva subhāgyāhaṃ yasyā me dayitaḥ patiḥ | asato vā sato vāpi guṇān evaṃ prabhāṣate ||
Chim bồ câu mái nói: “Ôi, ta thật vô cùng may mắn: người chồng yêu dấu của ta lại ca ngợi những đức hạnh của ta như thế, dù những phẩm chất ấy thực có nơi ta hay không.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Affectionate, dharmic speech can elevate relationships: praising another’s virtues—whether fully present or only aspired to—expresses goodwill and reinforces moral qualities rather than merely judging shortcomings.
Within Bhishma’s discourse, a she-pigeon speaks, expressing joy and gratitude that her beloved husband is praising her virtues, regardless of whether those virtues are actually found in her.