Shloka 17
गान्धारी-प्रशमनम् — Pacification of Gāndhārī and Kṛṣṇa’s Counsel at Hāstinapura
किमेतन्महदा क्षर्यम भवद् यदुनन्दन । तन्मे ब्रूहि महाबाहो श्रोतव्यं यदि मन््यसे,प्रभो! नरेश्वर! उस रथको भस्मीभूत हुआ देख समस्त पाण्डव आश्चर्यचकित हो उठे और अर्जुनने भी हाथ जोड़कर भगवान्के चरणोंमें बारंबार प्रणाम करके प्रेमपूर्वक पूछा --“गोविन्द! यह रथ अकस्मात् कैसे आगसे जल गया? भगवन्! यदुनन्दन! यह कैसी महान् आश्चवर्यकी बात हो गयी? महाबाहो! यदि आप सुनने-योग्य समझें तो इसका रहस्य मुझे बतावें'
sañjaya uvāca |
kim etan mahad āścaryaṃ bhavad yadunandana |
tan me brūhi mahābāho śrotavyaṃ yadi manyase ||
“Ôi Yadunandana, điều kỳ diệu lớn lao này là gì đã xảy ra? Ôi bậc dũng lực, xin nói cho con biết—nếu Ngài cho là đáng nghe.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse models disciplined inquiry joined with reverence: when confronted with an extraordinary event, one should seek clarification from a trustworthy authority, and ask only what is 'śrotavya'—appropriate and beneficial to hear.
Sanjaya reports a moment of astonishment and questioning addressed to Kṛṣṇa (as Yadunandana), requesting an explanation of a great marvel that has occurred, provided Kṛṣṇa deems it suitable to disclose.