Shloka 48
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
जैगीषव्य: स वै लोकं शाश्षतं ब्रह्मणो गत: । सिद्धोंने कहा--दृढ़तापूर्वक उत्तम व्रतका पालन करनेवाले देवल! सुनो। हम तुम्हें वह बात बता रहे हैं, जो हो चुकी है। जैगीषव्य मुनि सनातन ब्रह्मलोकमें जा पहुँचे हैं || ४७ ई || वैशम्पायन उवाच स श्रुत्वा वचन तेषां सिद्धानां ब्रह्मसत्रिणाम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! उन ब्रह्मयाजी सिद्धोंकी बात सुनकर देवलमुनि तुरंत ऊपरकी ओर उछले, परंतु नीचे गिर पड़े। तब उन सिद्धोंने पुन: देवलसे कहा --
jaigīṣavyaḥ sa vai lokaṃ śāśvataṃ brahmaṇo gataḥ |
Vaiśampāyana nói: “Hiền giả Jaigīṣavya ấy quả thật đã đạt đến cõi vĩnh hằng của Phạm Thiên (Brahmā).” Lời ấy nêu rõ quả báo của việc giữ gìn một đại nguyện cao thượng với ý chí kiên định: thành tựu tâm linh không phải do ngẫu nhiên, mà là hệ quả đạo đức của kỷ luật tu trì và nội tâm vững bền.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s ethical logic of cause and result: unwavering observance of a noble vow and disciplined conduct culminate in higher spiritual attainment, here expressed as reaching the eternal Brahmaloka.
In Vaiśampāyana’s narration, a report is given about the sage Jaigīṣavya: he has gone to the eternal realm of Brahmā. This functions as a narrative confirmation of the sage’s achieved status and the efficacy of his ascetic practice.