Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 67
Varuṇābhiṣeka–Agni-anveṣaṇa–Kaubera-tīrtha
Varuṇa’s Consecration; Search for Agni; Kaubera Sacred Site
वह सेना बड़ी भयंकर थी। उसने हाथोंमें शूल, मुदू्गर, जलते हुए काठ, गदा, मुसल, नाराच, शक्ति और तोमर धारण कर रखे थे। सारी सेना विचित्र आभूषणों और कवचोंसे सुसज्जित थी तथा दर्पयुक्त सिंहके समान दहाड़ रही थी, उस सेनाके साथ सिंहनाद करके कुमार कार्तिकिय युद्धके लिये प्रस्थित हुए ।।
taṁ dṛṣṭvā sarvadaityā rākṣasā dānavās tathā | vyadravanta diśaḥ sarvā bhayoddignāḥ samantataḥ ||
Đạo quân ấy thật ghê gớm. Họ cầm trong tay giáo ba mũi, chùy nặng, khúc gỗ đang cháy, gậy chiến, dùi sắt, tên nhọn, lao Śakti và thương Tomara. Toàn quân được trang sức bằng giáp trụ và đồ trang sức lạ lùng, gầm rống như sư tử kiêu hãnh. Cùng tiếng sư tử hống, Kumāra Kārtikeya (Skanda) lên đường ra trận. Thấy Ngài, toàn thể Daitya, Rākṣasa và Dānava—run rẩy vì sợ hãi—đều bỏ chạy tán loạn về mọi phương, khắp bốn bề.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and practical reality that fear and loss of morale can decide outcomes in war: when a force appears irresistibly strong, opponents may abandon aggression and flee, reducing bloodshed but also revealing how inner steadiness is crucial in conflict.
After witnessing the formidable figure/force being described, the assembled Daityas, Dānavas, and Rākṣasas become panic-stricken and scatter, running away in all directions.