शकुनिवधः — Sahadeva’s Slaying of Śakuni
with Ulūka’s fall
तदनीकमभिप्रेक्ष्य त्रय: सज्जा महारथा:,मान्यवर! उस सेनाको देखकर तीन महारथी भीमसेन, अर्जुन और सहदेव युद्ध- सामग्रीसे सुसज्जित हो दुर्योधनके वधकी इच्छासे सिंहनाद करते हुए आगे बढ़े
tad anīkam abhiprekṣya trayaḥ sajjā mahārathāḥ
Sañjaya nói: Thấy trận thế ấy, ba đại xa chiến—Bhīmasena, Arjuna và Sahadeva—đều trang bị đầy đủ, sẵn sàng giao chiến, tiến lên với tiếng gầm như sư tử, quyết chí giết Duryodhana. Câu kệ nêu bật quyết tâm đến hồi cực điểm của các dũng tướng Pāṇḍava: sức mạnh võ trận của họ hướng vào việc kết thúc chiến tranh bằng cách đánh thẳng vào kẻ khơi nguồn, đặt bạo lực này trong logic nghiệt ngã của bổn phận kṣatriya, chứ không phải lòng khát máu.
संजय उवाच
The verse highlights disciplined resolve in a dharmic crisis: the warriors’ force is not portrayed as random aggression but as a focused attempt to end adharma by confronting the principal cause of the conflict. It reflects the Mahābhārata’s tension between the horror of war and the kṣatriya obligation to act decisively when injustice has become entrenched.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, upon seeing the opposing formation, three Pāṇḍava champions—Bhīma, Arjuna, and Sahadeva—arm themselves, roar like lions, and surge forward, determined to kill Duryodhana.