भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
बाणसंघाननेकान् वै प्रेषयामास भारत । नरेश्वर! भरतनन्दन! उस समय आपके पुत्रने आक्रमण करनेवाले धृष्टद्युम्मपर बहुत-से बाणसमूहोंका प्रहार किया ।।
sañjaya uvāca | bāṇasaṅghān anekān vai preṣayāmāsa bhārata | nareśvara bharatanandana tadā tava putreṇa ākrāntam dhṛṣṭadyumnam prati bahubhir bāṇasaṅghaiḥ prahāraḥ kṛtaḥ || dhṛṣṭadyumnas tato rājan tava putreṇa dhanvinā aśvān caturaḥ hatvā bāhvor urasi cārpitaḥ | nārācair ardhanārācaiḥ śīghrakāribhir vatsadantaiḥ kārīgaraiḥ śodhitaiś ca bāṇaiḥ ||
Sañjaya nói: Hỡi Bhārata, hỡi chúa tể loài người, hỡi niềm hân hoan của dòng Bharata—khi ấy con trai bệ hạ phóng ra vô số loạt tên, nhằm thẳng vào Dhṛṣṭadyumna đang xông tới. Rồi, ôi đại vương, người con thiện xạ của bệ hạ đã giết cả bốn con ngựa của Dhṛṣṭadyumna, lại còn ghim tên vào hai cánh tay và ngực của ông ta.
संजय उवाच
The passage highlights the harsh logic of kṣatriya warfare: skill and duty drive combat forward, but each tactical success (disabling a chariot by killing horses, wounding the warrior) deepens the ethical burden and the tragedy of fratricidal conflict.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana (your son) showers Dhṛṣṭadyumna with volleys of arrows, kills his four horses, and wounds him in the arms and chest with various types of well-crafted missiles.