Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 19
अध्याय २२ — अमर्याद-युद्धवर्णन
Unrestrained Battle Description and Śakuni’s Rear Assault
क्षुब्धस्य हि समुद्रस्य प्रावृटूकाले यथा स्वन: । जैसे वर्षाकालमें विक्षुब्ध हुए समुद्रकी भीषण गर्जना सुनायी देती है, उसी प्रकार उन आक्रमणकारी कौरवोंका घोर एवं भयंकर कोलाहल प्रकट होने लगा ।।
kṣubdhasya hi samudrasya prāvṛṭkāle yathā svanaḥ | samāsādya raṇe te tu rājānam aparājitam ||
Sañjaya nói: “Như biển cả mùa mưa, khi bị khuấy động, gầm lên tiếng rền kinh hãi, thì tiếng náo động dữ dội và ghê rợn của những Kaurava đang xông đánh cũng bắt đầu dâng lên. Khi họ áp sát vị vua bất khả chiến bại giữa chiến trận…”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses a natural simile to convey how collective aggression and martial frenzy swell into overwhelming force; ethically, it highlights how war amplifies fear and violence, and how leaders and armies can become like uncontrollable natural phenomena when driven by hostility.
Sañjaya describes the Kaurava attackers raising a dreadful uproar like a monsoon-tossed ocean, and then moving in to confront an ‘unconquered’ king on the battlefield, signaling an intensification of the fighting.