Shloka 55
शल्यपर्वणि प्रथमाध्यायः — Karṇa-vadha-anantaraṃ Śalya-niyogaḥ, Saṃjayasya Dhṛtarāṣṭra-nivedanam
प्राउ्जलिनि:श्वसन्तं च त॑ नरेन्द्र मुहुर्मुहु: । समाश्वासयत क्षत्ता वचसा मधुरेण च,उस समय बारंबार लंबी साँस खींचते हुए राजा धृतराष्ट्रको विदुरजीने हाथ जोड़कर अपनी मधुर वाणीद्वारा आश्वासन दिया
prauñjaliniḥśvasantaṃ ca taṃ narendra muhurmuhuḥ | samāśvāsayat kṣattā vacasā madhureṇa ca ||
Vaiśampāyana nói: Thấy nhà vua hết lần này đến lần khác thở dài nặng nề, Vidura—vị khṣattṛa (quan chưởng nội)—chắp tay mà luôn miệng trấn an, dùng lời lẽ dịu dàng, ngọt lành để xoa dịu ngài.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A wise attendant or counselor serves dharma by calming a ruler’s agitation through respectful demeanor and truthful, gentle speech; compassion and measured words are ethical instruments of governance.
Dhṛtarāṣṭra is repeatedly sighing in distress; Vidura, with folded hands, repeatedly reassures and consoles him using sweet, soothing words.