Shloka 42
Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
नित्यानन्दप्रमुदिता वागीशा वीतमत्सरा: । प्राप्याष्टगुणमैश्वर्य ये न यास्यन्ति वै स्मयम्,वे पार्षद नित्य आनन्दमें मग्न रहते थे, वाणीपर उनका अधिकार था। उनके मनमें किसीके प्रति ईर्ष्या और द्वेष नहीं रह गये थे। वे अणिमा-महिमा आदि आठ प्रकारके ऐश्वर्यको पाकर भी कभी अभिमान नहीं करते थे
nityānandapramuditā vāgīśā vītamatsarāḥ | prāpyāṣṭaguṇamaiśvaryaṃ ye na yāsyanti vai smayam ||
Sañjaya nói: Họ luôn hoan hỷ trong niềm an lạc thường hằng, làm chủ lời nói, và không còn ganh ghét. Dẫu đạt được tám thứ thần lực tối thượng (như aṇimā, mahimā…), họ cũng không bao giờ rơi vào kiêu mạn hay tự phụ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even extraordinary attainments—such as the eightfold powers (aṣṭa-aiśvarya)—are ethically incomplete without inner purification. The verse praises those who remain free from envy and do not become proud, showing that humility and non-jealousy are marks of true excellence.
Sañjaya describes a class of exalted beings (implied attendants/associates) characterized by constant bliss, eloquence, and freedom from envy. He emphasizes their moral steadiness: despite possessing great powers, they do not succumb to arrogance.