Shloka 10
सभा-पर्व, अध्याय ६१ — द्रौपदी-प्रश्नः, सभाधर्मः, सत्यवचन-नियमः
अनुसेवां चरन्तीमा: कुशला नृत्यसामसु । स्नातकानाममात्यानां राज्ञां च मम शासनात् | एतद् राजन् मम धन तेन दीव्याम्यहं त्वया,युधिष्ठिरने कहा--मेरे पास एक लाख तरुणी दासियाँ हैं, जो सुवर्णमय मांगलिक आभूषण धारण करती हैं। जिनके हाथोंमें शंखकी चूड़ियाँ, बाँहोंमें भुजबंद, कण्ठमें निष्कोंका हार तथा अन्य अंगोंमें भी सुन्दर आभूषण हैं। बहुमूल्य हार उनकी शोभा बढ़ाते हैं। उनके वस्त्र बहुत ही सुन्दर हैं। वे अपने शरीरमें चन्दनका लेप लगाती हैं, मणि और सुवर्ण धारण करती हैं तथा चौसठ कलाओंमें निपुण हैं। नृत्य और गानमें भी वे कुशल हैं। ये सब-की-सब मेरे आदेशसे स्नातकों, मन्त्रियों तथा राजाओंकी सेवा-परिचर्या करती हैं। राजन! यह मेरा धन है, जिसे दाँवपर लगाकर मैं तुम्हारे साथ खेलता हूँ
Yudhiṣṭhira uvāca: anusevāṃ carantīmāḥ kuśalā nṛtyasāmasu | snātakānām amātyānāṃ rājñāṃ ca mama śāsanāt | etad rājan mama dhanaṃ tena dīvyāmy ahaṃ tvayā ||
Yudhiṣṭhira nói: “Những người nữ ấy chuyên cần hầu hạ, giỏi múa và giỏi hát. Theo lệnh ta, họ chầu chực các snātaka, các đại thần của ta và cả các vua chúa. Ôi Đại vương, đó là của cải của ta; ta đem đặt cược mà đánh bạc với ngài.”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical collapse caused by gambling: even socially protected persons and dependents are spoken of as ‘wealth’ to be staked. It implicitly contrasts royal duty (protection and restraint) with the misuse of power and attachment that leads to adharma.
During the dice match in the Sabha Parva, Yudhiṣṭhira enumerates assets under his control and declares them as stakes. Here he says that women attendants skilled in arts, who serve learned men, ministers, and kings by his order, are his wealth—and he wagers them in the game.