Previous Verse
Next Verse

Shloka 17

मागधगिरिव्रजप्रवेशः — Entry into Girivraja and Jarāsandha’s Protocol Inquiry

प्रविश्य नगरीं चापि ज्ञातिसम्बन्धिभिववृत: । अभिषिच्य जरासंधं मगधाधिपतिस्तदा,राजधानीमें प्रवेश करके अपने जाति-भाइयों और सगे-सम्बन्धियोंसे घिरे हुए मगधनरेश बृहद्रथने उसी समय जरासंधका राज्याभिषेक कर दिया। ऐसा करके उन्हें बड़ा संतोष हुआ। जरासंधका अभिषेक हो जानेपर महाराज बृहद्रथ अपनी दोनों पत्नियोंके साथ तपोवनमें चले गये

praviśya nagarīṁ cāpi jñāti-sambandhibhir vṛtaḥ | abhiṣicya jarāsandhaṁ magadhādhipatis tadā ||

Vào kinh thành, được thân tộc và họ hàng vây quanh, vua xứ Magadha là Bṛhadratha liền cử hành lễ quán đảnh (abhiṣeka) để tấn phong Jarāsandha lên ngôi. Đặt ông lên ngai vàng xong, Bṛhadratha vô cùng mãn nguyện; và sau khi Jarāsandha đã được xức dầu đăng quang, Bṛhadratha cùng hai hoàng hậu rời bỏ vương quyền, đi vào một đạo tràng nơi rừng sâu để sống đời khổ hạnh—qua đó cho thấy vương quyền là một sự ủy thác phải được chuyển giao đúng phép, và sự xuất ly là một kết cục hợp pháp theo dharma khi việc kế vị đã được an bài.

प्रविश्यhaving entered
प्रविश्य:
Karta
TypeVerb
Rootप्र-विश्
Formक्त्वा (absolutive/gerund), कर्तरि
नगरीम्the city
नगरीम्:
Karma
TypeNoun
Rootनगरी
FormFeminine, Accusative, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
अपिalso
अपि:
TypeIndeclinable
Rootअपि
ज्ञाति-सम्बन्धिभिःby kinsmen and relatives
ज्ञाति-सम्बन्धिभिः:
Karana
TypeNoun
Rootज्ञाति-सम्बन्धिन्
FormMasculine, Instrumental, Plural
आवृतःsurrounded
आवृतः:
Karta
TypeAdjective
Rootआ-वृत
Formक्त (past passive participle), Masculine, Nominative, Singular
अभिषिच्यhaving consecrated (crowned)
अभिषिच्य:
Karta
TypeVerb
Rootअभि-षिच्
Formक्त्वा (absolutive/gerund), कर्तरि
जरासन्धम्Jarāsandha
जरासन्धम्:
Karma
TypeNoun
Rootजरासन्ध
FormMasculine, Accusative, Singular
मगध-अधिपतिःthe lord of Magadha
मगध-अधिपतिः:
Karta
TypeNoun
Rootमगधाधिपति
FormMasculine, Nominative, Singular
तदाthen
तदा:
Adhikarana
TypeIndeclinable
Rootतदा

श्रीकृष्ण उवाच

Ś
Śrīkṛṣṇa (speaker attribution)
J
Jarāsandha
M
Magadha
N
nagarī (capital city)

Educational Q&A

The verse highlights a dharmic model of governance: legitimate kingship is established through proper consecration and public recognition, and a ruler may renounce power after ensuring stable succession—placing social order and responsibility above personal attachment to rule.

The ruler of Magadha enters the capital with his kin, performs Jarāsandha’s royal anointing, and—satisfied that the kingdom is securely placed—withdraws with his queens to an ascetic forest life.