Shloka 113
न विमुज्चन्ति शस्त्राणि शूरा: साधुव्रते स्थिता: । “अर्जुन जो केश खोलकर खड़ा हो, युद्धसे मुँह मोड़ चुका हो, ब्राह्मण हो, हाथ जोड़कर शरणमें आया हो, हथियार डाल चुका हो, प्राणोंकी भीख माँगता हो, जिसके बाण, कवच और दूसरे-दूसरे आयुध नष्ट हो गये हों, ऐसे पुरुषपर उत्तम व्रतका पालन करनेवाले शूरवीर शस्त्रोंका प्रहार नहीं करते || १११-११२ $ ।। त्वं च शूरतमो लोके साधुवृत्तश्न पाण्डव,'पाण्डुनन्दन! तुम लोकमें महान् शूर और सदाचारी माने जाते हो। युद्धके धर्मोको जानते हो। वेदान्तका अध्ययनरूपी यज्ञ समाप्त करके तुम उसमें अवभूथस्नान कर चुके हो। तुम्हें दिव्यास्त्रोंका ज्ञान है। तुम अमेय आत्मबलसे सम्पन्न तथा युद्धस्थलमें कार्तवीर्य अर्जुनके समान पराक्रमी हो
na vimucanti śastrāṇi śūrāḥ sādhuvrate sthitāḥ |
Sañjaya nói: Những anh hùng kiên trì giữ lời thệ nguyện chính nghĩa sẽ không để vũ khí giáng xuống kẻ đã thôi chiến đấu—như người đứng với tóc xõa, quay lưng khỏi trận địa, một bà-la-môn, kẻ chắp tay cầu nương tựa, kẻ đã quăng bỏ binh khí, kẻ van xin mạng sống, hay kẻ có tên, giáp và các khí giới khác đã bị phá hủy. Đó là sự tự chế theo đạo lý mà bậc chiến sĩ thượng hạng vẫn giữ ngay giữa chiến trường.
संजय उवाच