Shloka 17
नरेश्वर! शत्रुविजयी अर्जुन भौंहें टेढ़ी करके कटाक्षपूर्वक देखते हुए कर्णपर जिन-जिन बाणोंका प्रहार करते थे, पाण्डुपुत्र अर्जुनके चलाये हुए उन सभी बाणसमूहोंको सूतपुत्र कर्ण शीघ्र ही नष्ट कर देता था ।। ततोअस्त्रमाग्नेयममित्रसा धनं मुमोच कर्णाय महेन्द्रसूनु: । भूम्यन्तरिक्षे च दिशो<र्कमार्ग प्रावृत्य देहो5स्य बभूव दीप्त:,तब इन्द्रकुमार अर्जुनने कर्णपर शत्रुनाशक आग्नेयास्त्रका प्रयोग किया। उस आगेनेयास्त्रका स्वरूप पृथ्वी, आकाश, दिशा तथा सूर्यके मार्गको व्याप्त करके वहाँ प्रज्वलित हो उठा
nareśvara! śatruvijayī arjuna bhauṁheṁ ṭeṛhī karke kaṭākṣapūrvaka dekhate hue karṇapara jin-jin bāṇoṁkā prahāra karate the, pāṇḍuputra arjunake calāye hue un sabhī bāṇasamūhoṁko sūtaputra karṇa śīghra hī naṣṭa kara detā thā || tato 'stram āgneyam amitrāsahanaṁ mumoca karṇāya mahendrasūnuḥ | bhūmyantarikṣe ca diśo 'rkamārgaṁ prāvṛtya deho 'sya babhūva dīptaḥ ||
Sañjaya thưa: Tâu Đại vương, Arjuna—kẻ chinh phục quân thù—mày chau, liếc nhìn sắc lạnh, liên tiếp giáng xuống Karṇa những loạt tên; nhưng Karṇa, con của người đánh xe, đã mau chóng phá hủy mọi cụm tên do con trai Pāṇḍu bắn ra. Rồi Arjuna, con của Indra, phóng vào Karṇa vũ khí Agneya diệt địch. Nó lan trùm mặt đất và trung không, che phủ bốn phương, thậm chí cả lộ trình của mặt trời; hình thể rực cháy của nó bùng lên trong ánh sáng dữ dội.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical tension of war: even unmatched personal skill (Karṇa neutralizing volleys) can be met by escalating force through divine weapons. It implicitly raises the kṣatriya dilemma—how far one may intensify violence to fulfill duty—suggesting that power must be weighed against the wider consequences of unleashing overwhelming astras.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Arjuna repeatedly attacks Karṇa with arrow volleys, but Karṇa quickly destroys them. In response, Arjuna deploys the Agneya Astra, whose fiery manifestation spreads across earth and sky, covering the directions and the sun’s path with blazing radiance.