Shloka 47
वैदेहाम्बष्ठकाम्बोजास्तथा नग्नजितस्त्वया । गान्धाराश्च यया धृत्या जिता: संख्ये सुदुर्जया: । तां धृतिं कुरु राधेय ततः प्रत्येहि पाण्डवम्,'राधानन्दन! तुमने जिस धैर्यसे पहले अत्यन्त दुर्जय विदेह, अम्बष्ठ, काम्बोज, नग्नजित् तथा गान्धार-गणोंको युद्धमें पराजित किया था, उसीको पुनः: अपनाओ और पाण्डुपुत्र अर्जुनका सामना करनेके लिये आगे बढ़ो
vaidehāmbaṣṭhakāmbojās tathā nagnajitas tvayā | gāndhārāś ca yayā dhṛtyā jitāḥ saṅkhye sudurjayāḥ | tāṃ dhṛtiṃ kuru rādheya tataḥ praty ehi pāṇḍavam ||
“Hỡi Rādheya (con của Rādhā), chính bằng lòng kiên định vững bền ấy mà xưa kia ngươi đã đánh bại nơi chiến địa những kẻ khó khuất phục: Vaideha, Ambaṣṭha, Kāmboja, Nagnajit và các Gandhāra. Hãy gọi lại nghị lực ấy một lần nữa. Hãy nắm lấy ngay bây giờ và tiến lên đối mặt với Pāṇḍava (Arjuna).”
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dhṛti—steadfast fortitude—as a decisive inner resource in righteous combat: past victories are attributed not merely to weapons but to sustained resolve, which must be consciously reawakened when facing a daunting opponent.
In the Karṇa Parva battle setting, Arjuna addresses Karṇa (Rādheya), reminding him of earlier conquests over formidable peoples and urging him to regain that same courage and advance to meet the Pāṇḍava—i.e., Arjuna himself—in direct confrontation.