Shloka 14
कर्णार्जुनसमागमः — The Karṇa–Arjuna Confrontation
Cosmic Spectatorship and Vows
पार्थेन समरे राजन् कृतो घोरो जनक्षय: । विहता रथिन: पेतु: पार्थचापच्युतै: शरै:,रथोंके घोड़े और सारथि मार दिये गये। घोड़ोंके सवार नष्ट हो गये। गजारोही मार डाले गये और हाथी बचे रहे एवं कहीं हाथी ही मार डाले गये तथा महावत बचे रहे। राजन! इस प्रकार समरांगणमें अर्जुनने घोर जनसंहार मचा दिया। उनके धनुषसे छूटे हुए बाणोंद्वारा मारे जाकर बहुत-से रथी धराशायी हो गये
sañjaya uvāca | pārthena samare rājan kṛto ghoro janakṣayaḥ | vihatā rathinaḥ petuḥ pārthacāpacyutaiḥ śaraiḥ ||
Sañjaya nói: “Tâu Đại vương, trong trận chiến, Pārtha (Arjuna) đã gây nên sự hủy diệt người đời thật ghê gớm. Bị những mũi tên phóng ra từ cung của Pārtha đánh gục, nhiều chiến sĩ chiến xa ngã xuống đất. Cảnh tượng ấy nhấn mạnh cái giá đạo lý u ám của chiến tranh: dẫu chiến đấu vì một chính nghĩa, chiến địa vẫn trở thành nơi sinh mạng con người bị dập tắt nhanh chóng và không ngừng nghỉ.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the stark moral reality of war: even when a warrior acts within kṣatriya duty, the immediate outcome is ghastly human loss (janakṣaya). It invites reflection on the ethical weight borne by rulers and warriors who choose or sustain conflict.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Arjuna (Pārtha) is devastating the battlefield—his arrows, shot from his bow, are striking down and felling many chariot-warriors.