Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
सर्वेषां तत्र भूतानां लोमहर्षो5भ्यजायत । तद् दृष्टवा समरे कर्म कर्णशैनेययोर्नूप,नरेश्वर! समरभूमिमें कर्ण और सात्यकिका वह कर्म देखकर समस्त प्राणियोंके रोंगटे खड़े हो गये
sarveṣāṁ tatra bhūtānāṁ lomaharṣo 'bhyajāyata | tad dṛṣṭvā samare karma karṇa-śaineyayor nṛpa, nareśvara |
Sañjaya thưa: Thấy việc làm trong trận chiến ấy của Karṇa và Śaineya (Sātyaki), mọi loài hiện diện đều nổi gai ốc. Tâu bệ hạ, đấng chúa tể loài người, cảnh họ giao đấu trên chiến địa khơi dậy vừa kính sợ vừa rùng mình, phơi bày sức mạnh đáng kinh hãi và sức nặng đạo lý của hành động võ sĩ khi bị đẩy đến tận cùng trong chiến tranh.
संजय उवाच
The verse highlights the moral weight and psychological impact of extreme martial action: when great warriors clash, their deeds inspire awe and fear in all observers, underscoring how war magnifies human power while simultaneously revealing its dreadful consequences.
Sañjaya reports to the king that, upon witnessing the fierce combat-feat performed by Karṇa and Śaineya (Sātyaki) in the battle, everyone present experienced lomaharṣa—hair standing on end—signaling the intensity and extraordinary nature of their encounter.