Shloka 52

निपेतुरुरव्या समरे कर्णसायकताडिता:

nipetur uravyā samare karṇa-sāyaka-tāḍitāḥ

Sañjaya nói: Giữa cơn giao chiến, các chiến sĩ—bị mũi tên của Karṇa quật ngã—đã đổ sầm xuống đất. Câu kệ nhấn mạnh gánh nặng đạo lý u ám của chiến tranh: khi tài lực và số mệnh đã được phóng ra qua vũ khí, hậu quả đến nhanh và không thể đảo ngược đối với sinh mạng hữu hình.

निपेतुःfell down
निपेतुः:
TypeVerb
Rootनि√पत्
FormPerfect (Paroksha), 3rd, Plural, Parasmaipada
उरव्याःthe broad/large (ones)
उरव्याः:
Karta
TypeNoun
Rootउरवी
FormFeminine, Nominative, Plural
समरेin the battle
समरे:
Adhikarana
TypeNoun
Rootसमर
FormMasculine, Locative, Singular
कर्णसायकताडिताःstruck by Karna's arrows
कर्णसायकताडिताः:
TypeAdjective
Rootताडित
FormFeminine, Nominative, Plural

संजय उवाच

S
Sañjaya
K
Karna
A
arrows (sāyaka)
B
battlefield (samara)
E
earth/ground (urvī)

Educational Q&A

The verse highlights the stark ethical reality of war: martial skill, when exercised, results in real suffering and death. It invites reflection on the burden of kṣatriya action—dharma-bound combat still carries grave human cost and karmic consequence.

Sañjaya reports that in the ongoing battle, fighters struck by Karṇa’s arrows collapse onto the earth, emphasizing Karṇa’s lethal effectiveness and the escalating devastation on the battlefield.