Shloka 216
अस्त्रयुद्धे द्रौणिपार्थसंघर्षः — Karṇa’s Bhārgavāstra and the Search for Yudhiṣṭhira
Chapter 45
अशोभत महाराज देवैरिव शतक्रतुः । महाराज! विचित्र अस्त्र और कवच धारण करनेवाले सहोदर भाइयों तथा एक साथ आये हुए मद्र और केकयदेशके महापराक्रमी योद्धाओंद्वारा सुरक्षित साक्षात् राजा दुर्योधन दुःशासनके पीछे-पीछे चल रहा था। महाराज! उस समय देवताओंसे घिरे हुए देवराज इन्द्रके समान उसकी शोभा हो रही थी
aśobhat mahārāja devair iva śatakratuḥ | mahārāja! vicitrāstrakava-cadhāriṇaiḥ sahodarabhrātṛbhiḥ tathā ekasahāyair āgatābhiḥ madra-kekaya-deśasya mahāparākramaiḥ yoddhaiḥ parirakṣitaḥ sākṣād rājā duryodhanaḥ duḥśāsanasya pṛṣṭhataḥ pṛṣṭhataḥ cacāra | mahārāja! tadā devatābhiḥ parivṛta iva devarāja indraḥ sa śriyā aśobhat ||
Sañjaya thưa: Tâu Đại vương, Duryodhana—được các anh em ruột của mình, mang đủ thứ binh khí và giáp trụ kỳ dị, cùng các dũng sĩ đại lực của xứ Madra và Kekaya tụ hội mà hộ vệ—đi sát phía sau Duhśāsana. Được vòng hộ vệ ấy bao quanh, hắn rực rỡ như Śatakratu (Indra) giữa chư thiên.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how worldly glory in battle arises from protection, kinship, and alliances; yet such splendor is ethically ambiguous when used to uphold adharma. It invites reflection on the difference between outward majesty and inner righteousness.
Sanjaya describes Duryodhana moving behind Duhshasana, closely guarded by his brothers and by powerful Madra and Kekaya warriors. With this retinue he appears radiant, likened to Indra surrounded by the gods.