कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
तं कथं पाण्डवा युद्धे विजेष्यन्ति महारथम्,यो हन्यात् समरे क्रुद्धो वजहस्तं पुरंदरम् | “जो कुपित होनेपर वज्रधारी इन्द्रको भी समरभूमिमें मार डालनेकी शक्ति रखता है, उस महारथी वीर कर्णको पाण्डवलोग युद्धमें कैसे जीत लेंगे?
taṃ kathaṃ pāṇḍavā yuddhe vijeṣyanti mahāratham, yo hanyāt samare kruddho vajrahastaṃ puraṃdaram |
Sañjaya nói: Làm sao các Pāṇḍava có thể thắng trong chiến trận vị đại xa chiến Karna—kẻ khi nổi giận giữa giao tranh có sức mạnh đủ để hạ sát cả Indra, đấng cầm lôi chùy sấm sét, kẻ phá thành? Lời này làm nổi bật uy lực đáng sợ của Karna và đặt cuộc chiến như một phép thử, nơi niềm tin và ý chí đạo lý phải đối đầu với sức mạnh quân sự áp đảo.
संजय उवाच
The verse underscores how war magnifies perceptions of strength: rhetorical comparisons to gods express the psychological weight of a formidable warrior. It invites reflection on how morale, fear, and reputation shape ethical resolve and strategic judgment amid dharmic conflict.
Sañjaya, reporting the battlefield situation, emphasizes Karna’s terrifying capability by saying he could, in anger, slay even Indra. He then questions how the Pāṇḍavas could possibly defeat such a mahāratha, heightening tension in the Karṇa Parva war narrative.