Shloka 4
स त्वं देव प्रपन्नानां याचतां च दिवौकसाम् | कुरु प्रसादं देवेश दानवाज्जहि शड्कर,“देव! हम सब देवता आपकी शरणमें आकर याचना करते हैं। देवेश्वर शंकर! आप हमपर कृपा कीजिये और इन दानवोंको मार डालिये
sa tvaṃ deva prapannānāṃ yācatāṃ ca divaukasām | kuru prasādaṃ deveśa dānavāj jahi śaṅkara ||
Ôi thần linh, Ngài là nơi nương tựa của kẻ quy phục, và là đấng ban ân huệ ngay cả cho chư thiên khi họ khẩn cầu. Vậy nên, ôi Chúa tể các thần, ôi Śaṅkara, xin đoái thương và đánh diệt bọn Dānavas này.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes śaraṇāgati (taking refuge) and the expectation that divine grace responds to sincere supplication, especially to protect those who seek shelter and to restrain forces that threaten cosmic and moral order.
Duryodhana addresses Śiva (Śaṅkara) with a plea: since the deity grants refuge and boons even to the gods when they implore, he asks Śiva to show favor and destroy the Dānavas—casting the situation as a crisis requiring divine intervention.