कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
नापि सूतकुले जात॑ कर्ण मन््ये कथंचन,राजन! मैं किसी तरह इस बातपर विश्वास नहीं करता कि कर्ण सूतकुलमें उत्पन्न हुआ है। मैं इसे क्षत्रियकुलमें उत्पन्न देवपुत्र मानता हूँ। मेरा तो यह विश्वास है कि इसकी माताने अपने गुप्त रहस्यको छिपानेके लिये तथा इसे अन्य कुलका बालक विख्यात करनेके लिये ही सूतकुलमें छोड़ दिया होगा
nāpi sūtakule jātaṁ karṇa manye kathaṁcana | rājan! naiva me viśvāsaḥ kathaṁcid atra vartate yat karṇaḥ sūtakule samutpannaḥ | tam ahaṁ kṣatriyakule jātaṁ devaputram iva manye | mama tu viśvāsa eṣaḥ—tasya mātā svaguhyarahasyaṁ gopayituṁ tathā cainaṁ anyakulabālaka iti vikhyāpayituṁ sūtakule parityajya sthāpayām āsa ||
Duryodhana nói: “Karṇa, ta không tin chút nào rằng ngươi sinh ra từ dòng Sūta (dòng người đánh xe). Tâu đại vương, ta tuyệt đối không thể chấp nhận lời ấy. Ta xem ngươi là con của thần linh, sinh trong nhà Kṣatriya. Niềm tin của ta là thế này: mẹ ngươi, để che giấu bí mật của mình và để ngươi được biết đến như đứa con của một gia tộc khác, hẳn đã bỏ ngươi lại giữa những người Sūta.”
दुर्योधन उवाच
The passage highlights how social identity and honor are contested in epic ethics: Duryodhana rejects a stigmatized birth-label for Karna and asserts a nobler origin, showing how loyalty and political alliance can reshape narratives of status—yet also revealing the Mahabharata’s tension between birth-based hierarchy and personal worth.
In the Karna Parva war setting, Duryodhana speaks to affirm Karna’s dignity and legitimacy. He denies that Karna is truly of Sūta birth and proposes that Karna’s mother hid her secret by abandoning him among the Sūtas, thereby explaining Karna’s public reputation while elevating him as Kshatriya/divine-born.