Shloka 12
काकोपमोपदेशः
The Crow-and-Swan Exemplum as Counsel to Karṇa
ततो दुर्योधनो राजा धर्मशीलस्य मारिष । शिलाशितेन भल्लेन धरनुश्चिच्छेद संयुगे,मान्यवर! तदनन्तर युद्धस्थलमें राजा दुर्योधनने सानपर चढ़ाकर तेज किये हुए भल्लसे धर्मात्मा राजा युधिष्ठिरका धनुष काट दिया
tato duryodhano rājā dharmaśīlasya māriṣa | śilāśitena bhallena dhanuś ciccheda saṁyuge ||
Sañjaya nói: Rồi vua Duryodhana, hỡi bậc đáng kính, giữa trận tiền đã dùng một mũi tên đầu rộng, được mài sắc trên đá mài, chém đứt cây cung của vị vua lấy dharma làm gốc.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, skill and decisive action can momentarily overpower moral stature; it implicitly invites reflection on the tension between dharma (righteous character) and the harsh mechanics of battlefield strategy.
Sanjaya reports that Duryodhana strikes effectively in combat, using a whetstone-sharpened broad-headed arrow to sever the opponent’s bow—identified in the Gita Press gloss as Yudhishthira—thereby disrupting his fighting capacity.