Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
आरुरोह रथं चापि सूतपुत्रप्रतापित: । निः:श्वसन् दुःखसंतप्त: कुम्भस्थ इव पन्नग:
āruroha rathaṃ cāpi sūtaputra-pratāpitaḥ | niḥśvasan duḥkha-saṃtaptaḥ kumbha-stha iva pannagaḥ ||
Sañjaya thưa: Bị con trai người đánh xe (Karṇa) dày vò, lòng cháy bỏng vì sầu khổ, chàng cũng leo lên chiến xa—thở dài từng hơi dài như con rắn bị nhốt trong vò. Hình ảnh ấy khắc họa sức ép đạo lý của chiến trường: vẻ điềm tĩnh bên ngoài của một chiến sĩ bị căng kéo bởi nỗi đau và nhục hờn bên trong, song bổn phận vẫn thúc ép phải tiếp tục.
संजय उवाच
The verse highlights the inner cost of conflict: even a warrior bound to act by role and duty may be inwardly seared by grief and insult. The ethical tension lies in maintaining resolve while acknowledging suffering rather than denying it.
Sañjaya describes a warrior—oppressed by Karṇa—mounting a chariot while exhaling in distress. The simile of a snake trapped in a jar conveys constrained fury, pain, and helplessness amid the ongoing battle.