Shloka 36
तान् विधम्य महाबाहु: शरजालेन संयुगे । व्यद्रावयत् तव चमूं वज़हस्त इवासुरीम्,जैसे वज्रधारी इन्द्र असुरोंकी सेनाको खदेड़ते हैं, उसी प्रकार युद्धस्थलमें महाबाहु प्रतिविन्ध्यने अपने बाणसमूहोंसे उन अस्त्र-शस्त्रोंको नष्ट करके आपकी सेनाको मार भगाया
tān vidhāmya mahābāhuḥ śarajālena saṃyuge | vyadrāvayat tava camūṃ vajrahasta ivāsurīm ||
Sañjaya nói: Giữa chiến trận, Prativindhya, bậc đại lực với đôi tay hùng mạnh, dùng lưới tên đánh bật chúng và đánh tan quân của bệ hạ—như Indra cầm lôi chùy xua đuổi đạo quân Asura tháo chạy.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a battlefield ethic: effective skill and steadfastness can decisively break an enemy formation and morale. It also frames human warfare through a cosmic analogy (Indra vs. Asuras), suggesting that order, discipline, and rightful prowess can overcome chaotic resistance.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Prativindhya, fighting powerfully, overwhelms opponents with a dense volley of arrows and drives the Kaurava host into retreat, likened to Indra scattering the Asuras with his thunderbolt.