Shloka 36
Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
अथ कार्मुकमादाय भीमो जलदनि:स्वनम् | रिपोरभ्यर्दयन्नागमुन्नदन् पाण्डव: शरै:,तत्पश्चात् गर्जते हुए पाण्डुपुत्र भीमसेनने मेघ-गर्जनाके समान गम्भीर घोष करनेवाले धनुषको लेकर अपने बाणोंद्वारा शत्रुके हाथीको पीड़ित कर दिया त॑ निहत्य रणे शूर: शैनेयो रथसत्तम:
atha kārmukam ādāya bhīmo jalada-niḥsvanam | ripor abhyardayann āgam unnadan pāṇḍavaḥ śaraiḥ ||
Sañjaya nói: Rồi Bhīma cầm lấy cây cung có tiếng vang trầm như sấm mây. Gầm lên, người con của Pāṇḍu dùng mưa tên hành hạ con voi của địch—một hình ảnh của sức mạnh không ngừng nghỉ, nhắm thẳng vào việc bẻ gãy cỗ máy chiến tranh của đối phương.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya-dharma in its battlefield form: disciplined, forceful action aimed at disabling the opponent’s combat power. The ethical frame is not personal cruelty but the grim necessity of war, where strategic targets (like war-elephants) are neutralized to protect one’s side.
Sañjaya describes Bhīma seizing his thunderous-sounding bow, roaring, and striking the enemy’s elephant with arrows, causing it intense distress—an escalation in the combat scene emphasizing Bhīma’s ferocity and momentum.