Dhṛtarāṣṭra–Sañjaya-saṃvādaḥ; madhyāhna-saṅgrāma-pravṛttiḥ
Dhritarashtra–Sanjaya dialogue and the midday battle escalation
तैर््मानो5तिरथ: सात्वत: सत्यकोविद: । नाकम्पत महाराज भीम॑ चार्च्छच्छितै: शरै:,महाराज! उन सायकोंसे अत्यन्त पीड़ित होनेपर भी अतिरथी एवं सत्यकोविद सात्वतवंशी कृतवर्मा विचलित नहीं हुआ। उसने भीमसेनको पुनः तीखे बाणोंसे पीड़ित किया
tair māno’tirathaḥ sātvataḥ satyakovidaḥ | nākampata mahārāja bhīmaṁ cārcchacchitaiḥ śaraiḥ ||
Sañjaya nói: Tâu Đại vương, dù bị những mũi tên ấy làm cho đau đớn nặng nề, Kṛtavarmā—dũng sĩ dòng Sātvata, bậc tinh thông chân tín và võ nghệ—vẫn không hề nao núng. Rồi chàng lại dùng những mũi tên sắc nhọn đâm xuyên Bhīmasena lần nữa.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya steadfastness: even when wounded, a warrior is expected to remain composed and continue his duty in battle without losing courage or self-control.
Sañjaya reports that Kṛtavarmā, though badly hurt by incoming arrows, does not falter; instead he retaliates by striking Bhīma again with sharp arrows.