Shloka 3
मेरोर्दिग्वर्णनम् / Digvarṇana of Meru: Uttara-Kuru, Bhadrāśva, and Jambūdvīpa Motifs
शुक्लाभिजनसम्पन्ना: सर्वे सुप्रियदर्शना: । निःसपत्नाक्ष ते सर्वे जायन्ते तत्र मानवा:,संजय बोले--राजन! श्वेतके दक्षिण और निषधके उत्तर रमणक नामक वर्ष है। वहाँ जो मनुष्य जन्म लेते हैं, वे उत्तम कुलसे युक्त और देखनेमें अत्यन्त प्रिय होते हैं। वहाँके सब मनुष्य शत्रुओंसे रहित होते हैं
śuklābhijanasampannāḥ sarve supriyadarśanāḥ | niḥsapatnākṣa te sarve jāyante tatra mānavāḥ ||
Sañjaya thưa: “Tâu Đại vương, ở miền ấy, những người sinh ra đều có dòng dõi cao quý và dung mạo vô cùng khả ái. Tất thảy nhân loại nơi đó sinh ra không có kẻ đối địch, không vướng oán thù.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse presents an idealized human condition—noble conduct and social harmony—by describing a land where people are born with auspicious qualities and without rivalry, implying that peace and lack of envy are marks of a higher, well-ordered life.
Sañjaya continues a descriptive account of a particular region and its inhabitants, emphasizing their noble birth, pleasing appearance, and freedom from enemies, as part of a broader geographical/cosmological narration within Bhīṣma Parva.