Previous Verse
Next Verse

Shloka 20

Daiva–Puruṣakāra Discourse and the Elephant-Corps Engagement (भीमगजानीक-सम्भ्रान्ति)

शक्रदेवस्तु समरे विसृजन्‌ सायकान्‌ बहून्‌

śakradevas tu samare visṛjan sāyakān bahūn

Sañjaya nói: Giữa trận mạc, Śakra—chúa tể chư thiên—không ngừng phóng ra vô số mũi tên, gợi nên hình ảnh một sức mạnh áp đảo nhưng có kỷ luật được tung ra trong chiến tranh.

शक्रदेवःShakra (Indra), the god
शक्रदेवः:
Karta
TypeNoun
Rootशक्रदेव
FormMasculine, Nominative, Singular
तुbut/indeed
तु:
TypeIndeclinable
Rootतु
समरेin battle
समरे:
Adhikarana
TypeNoun
Rootसमर
FormMasculine, Locative, Singular
विसृजन्releasing, discharging
विसृजन्:
Karta
TypeVerb
Rootविसृज्
Formशतृ (present active participle), Masculine, Nominative, Singular
सायकान्arrows
सायकान्:
Karma
TypeNoun
Rootसायक
FormMasculine, Accusative, Plural
बहून्many
बहून्:
Karma
TypeAdjective
Rootबहु
FormMasculine, Accusative, Plural

संजय उवाच

S
Sañjaya
Ś
Śakra (Indra)
A
arrows (sāyaka)

Educational Q&A

The verse primarily functions as epic narration: it heightens the sense of martial intensity by invoking Indra (Śakra) as a benchmark of battlefield power, suggesting that disciplined, concentrated action can appear ‘divine’ in its effectiveness—while remaining within the grim reality of war.

Sañjaya describes a combat scene where a warrior’s arrow-shower is likened to Śakra (Indra) in battle, emphasizing a rapid, abundant discharge of missiles and the escalating ferocity of the encounter.