Shloka 15
भीष्मपर्व — अध्याय २: संजयस्य दिव्यदृष्टिप्रदानम् तथा निमित्तवर्णनम्
Granting Sañjaya Divine Sight and the Description of Omens
वैशम्पायन उवाच एवमुक्त्वा स भगवान् कुरूणां प्रपितामह: । पुनरेव महाभागो धृतराष्ट्रमुवाच ह,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! ऐसा कहकर कुरुकुलके पितामह महाभाग भगवान् व्यास पुनः धृतराष्ट्रसे बोले--
vaiśampāyana uvāca evam uktvā sa bhagavān kurūṇāṃ prapitāmahaḥ | punar eva mahābhāgo dhṛtarāṣṭram uvāca ha ||
Vaiśampāyana nói: Nói xong như vậy, đấng phúc đức Vyāsa—bậc tổ phụ của dòng Kuru—lại một lần nữa cất lời với Dhṛtarāṣṭra.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical function of wise counsel: an elder-sage (Vyāsa), as ancestral authority, returns to guide a ruler (Dhṛtarāṣṭra). It implies that leadership must heed dharma-informed advice, especially when decisions can lead to widespread harm.
After finishing a prior statement, Vyāsa is described as speaking once more to Dhṛtarāṣṭra. The line serves as a narrative bridge, marking a renewed address and preparing the listener for the next portion of counsel or revelation.