महारथी पौरवने युद्धमें महाधनुर्धर धृष्टकेतुको बाणोंद्वारा आच्छादित करके उन्हें बारंबार घायल किया ।।
sañjaya uvāca | tathāiva pauravaṁ yuddhe dhṛṣṭaketur mahārathaḥ | triṁśatā niśitair bāṇair vivyādha āśu mahābhujaḥ ||
Sañjaya nói: Cũng ngay trên chiến địa ấy, đại xa chiến binh Dhṛṣṭaketu, tay lực lưỡng, đã nhanh như chớp xuyên trúng chiến sĩ Paurava bằng ba mươi mũi tên sắc nhọn.
संजय उवाच
The verse highlights the symmetry of violence in war: injury is met with counter-injury. It implicitly frames battlefield action as driven by kṣatriya prowess and obligation, while reminding the listener that such exchanges accumulate suffering within a broader conflict that tests dharma.
Sanjaya reports that Dhṛṣṭaketu, an elite warrior, quickly strikes a Paurava opponent with thirty sharp arrows, wounding him—an immediate retaliation within an ongoing duel-like exchange amid the larger Kurukṣetra battle.