Shloka 316
Adhyāya 111 (Book 6): Daśama-dina-saṃgrāma—Bhīṣma’s Counsel to Yudhiṣṭhira and the Śikhaṇḍin-Led Advance
निजघ्ने समरे क्रुद्धो हस्त्यश्व॑ चामितं बहु । उन्होंने बल और क्रोधसे चलाये हुए नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्रोंकी वर्षद्वारा समरांगणमें उन पाँचों महारथियोंको मार डाला और कुपित होकर असंख्य हाथी-घोड़ोंका भी संहार कर डाला
nijaghne samare kruddho hastyaśvaṃ cāmitaṃ bahu |
Sañjaya nói: Giữa trận tiền, trong cơn thịnh nộ, ông đã đánh gục vô số voi ngựa, nhiều đến không thể đếm. Bằng sức mạnh và cơn giận, ông trút xuống một cơn mưa vũ khí đủ loại, chém ngã các dũng tướng đối địch cùng quân lực của họ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) in the context of war amplifies harm: once wrath governs action, destruction spreads from targeted opponents to vast numbers of beings and resources (mounts, troops), underscoring the ethical peril of rage-driven combat.
Sañjaya reports that a warrior, furious in battle, unleashes overwhelming force and weapons, resulting in the killing of many—specifically an immeasurable number of elephants and horses—conveying the intensity and scale of the fighting.