Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
त्रिगर्तराडपि क्रुद्धों भूशमायम्य कार्मुकम् | छादयामास समरे पार्थ बाणैरयोमुखै:,उसकी आज्ञा पाकर त्रिगर्तराज सुशर्माने भी समरमें क्रोधपूर्वक धनुषको अत्यन्त खींचकर लोहमुख बाणोंके द्वारा अर्जुनको ढक दिया
Trigartarāḍ api kruddho bhūśam āyamya kārmukam | chādayāmāsa samare Pārtha bāṇair ayomukhaiḥ ||
Sañjaya nói: Cả vua Trigarta là Suśarmā, nổi giận, kéo căng cung đến tột độ và giữa trận tiền đã dùng những mũi tên đầu sắt mà phủ kín Pārtha (Arjuna).
संजय उवाच
The verse highlights how anger and rivalry intensify violence in war, while also emphasizing the disciplined martial capacity required to face overwhelming assaults. Ethically, it points to the tragic momentum of conflict: even allied kings, driven by wrath and loyalty, concentrate force against a central opponent, deepening the cycle of hostility.
Sañjaya reports that Suśarmā, the Trigarta king, becomes furious, draws his bow with full strength, and showers Arjuna with iron-pointed arrows, effectively blanketing him in the battlefield.