Shloka 37
भीष्मवधोपाय-प्रश्नः (Inquiry into the means to overcome Bhīṣma) | Chapter 103
तेतु क्रुद्धा महेष्वासा द्रौपदेया: प्रहारिण: । राक्षसं दुद्रुवु: संख्ये ग्रहा: पडच रविं यथा,द्रौपदीके पाँचों पुत्र महान् धनुर्धर तथा प्रहार करनेमें कुशल थे। उन्होंने संग्रामभूमिमें कुपित हो उस राक्षसपर उसी प्रकार धावा किया, मानो पाँच ग्रह सूर्यदेवपर आक्रमण कर रहे हों
te tu kruddhā maheṣvāsā draupadeyāḥ prahāriṇaḥ | rākṣasaṃ dudruvuḥ saṅkhye grahāḥ pañca ravim yathā ||
Sañjaya thưa: Khi ấy, năm người con của Draupadī—những cung thủ hùng mạnh, thiện nghệ trong đòn đánh—đã nổi giận lao thẳng vào con rākṣasa trên chiến địa, như năm hành tinh cùng dâng lên công kích Mặt Trời.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined courage and collective resolve: anger in war is ethically meaningful only when directed toward protection and the defeat of harmful forces, not as uncontrolled fury. The simile of planets assailing the Sun emphasizes concentrated, united power.
Sañjaya describes the five sons of Draupadī, renowned archers, becoming enraged and charging a rākṣasa in the midst of battle, likening their coordinated assault to five planets rushing upon the Sun.