बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
अर्जुनो$तीव संक्रुद्धः संक्रुद्धर्विजिगीषुभि: । “यदि मेरे कथनके विपरीत तुमलोग युद्धके लिये उद्यत हुए तो मुझसे पीड़ित होकर भारी संकटमें पड़ जाओगे।” उन वीरोंसे ऐसा कहकर कुरुकुलतिलक अर्जुन अत्यन्त कुपित हो क्रोधमें भरे हुए विजयाभिलाषी सैन्धवोंके साथ युद्ध करने लगे
vaiśampāyana uvāca | arjuno 'tīva saṃkruddhaḥ saṃkruddhair vijigīṣubhiḥ | yadi mama vacanasyāviparītaṃ yūyaṃ yuddhāya udyatā bhaviṣyatha tarhi matto pīḍitā gurusaṅkaṭe patisyatha iti | tān vīrān evaṃ uktvā kurukulatilako 'rjunaḥ atyantaṃ kupitaḥ krodhabhareṇa vijayābhilāṣibhiḥ saindhavair saha yuddham akarot ||
Vaiśampāyana nói: Arjuna, giận dữ tột độ, đã bảo những kẻ hiếu chiến—cũng đang bừng bừng phẫn nộ và khát khao chiến thắng—rằng: “Nếu các ngươi dấy lên giao chiến trái lời ta, các ngươi sẽ bị ta trừng trị và rơi vào tai ương lớn.” Nói vậy với các dũng sĩ ấy, Arjuna—niềm kiêu hãnh của dòng Kuru—đầy ắp cơn thịnh nộ, liền giao chiến với những Saindhava đang ham cầu thắng lợi.
वैशम्पायन उवाच
The passage underscores that rightful counsel and legitimate authority in a dharmic order carry moral weight: willful defiance—especially when driven by anger and conquest—invites severe consequences. It also shows how a kṣatriya enforces order through decisive action when warnings are ignored.
Arjuna, furious, warns a group of warriors (Saindhavas) that if they prepare to fight against his instruction, they will suffer and fall into great peril. After issuing this warning, he proceeds to fight them, driven by anger and the opponents’ desire for victory.