Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
न स शक्येत संग्रामे निहन्तुमपि वज्िणा । 'प्रभो! यदि निरन्तर उसे एक-एक वीरके साथ ही युद्ध करना पड़ता तो रणभूमिमें वज्रधारी इन्द्र भी उसे नहीं मार सकते थे (परन्तु वहाँ तो बात ही दूसरी हो गयी) ।।
na sa śakyeta saṅgrāme nihantum api vajriṇā |
Vaiśaṃpāyana nói: Trong chiến trận, chàng không thể bị giết—dẫu là Indra cầm lôi chùy Vajra cũng không hạ nổi. Ý rằng nếu cuộc giao tranh cứ là chuỗi đấu tay đôi liên tục, võ lực của chàng sẽ khiến chàng gần như bất khả xâm phạm; chỉ khi hoàn cảnh đổi khác thì kết cục ấy mới có thể bị đảo chiều.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores how extraordinary martial excellence can make a warrior seem beyond ordinary defeat, yet outcomes in war depend not only on strength but also on conditions, strategy, and shifting circumstances—hinting at the limits of sheer might.
Vaiśaṃpāyana offers a narrator’s evaluation of a warrior’s battlefield prowess, stating that in a straightforward, continuous combat scenario he would be impossible to kill—even for Indra—implying that later events must involve a different, decisive turn of circumstances.